Artykuł w Kafeteria.o2.pl LINK LINK LINK
Autor: Ewelina Kitlińska, o2.pl

Był juz u nas temat 'Mieszkanie przed slubem' i dywagowaliśmy, czy to pomysł dobry czy jednak zły? Zdania, myślę, w większości poparły takie rozwiazanie jako okazję do dobrego poznania się ludzi. I okazało się, że nie jest to takei hop siup... Tutaj zaś, dzisiaj, trafiłem na taki oto atykuł i chętnych zapraszam do lektury

To już przykładowy opis, co sie dzieje PO zamieszkaniu razem Wg mnie, i prawdopodobnie także autorki tekstu, warto trochę popróbować, niż zacząć się zastanawiać o słuszności decyzji w chwili przenoszenia partnerki przez próg mieszkania

Echhh... to podróże. Po wycieczkach warto by było zobaczyć i poznać rodzinkę tego kogoś, z kim być może myślimy zwiazać się na resztę życia...

Sprawa wygląda na dość nieprzyjemną... Wizja wieczystej kury domowej, opiekunki i kucharki? Hmmm... doszło do spięcia

Wrrrrr... musiało zaiskrzyć. Co jednak zrobił Mariusz, czarny charakter w tej historii?

Hehehehe

Zapraszam do lektury całego artykułu i wymiany spostrzeżeń... co w sumie należy zrobić, zanim razem się zamieszka. nie mówiąc już o ślubie...

Pozdrawiam.

Trzeba pomyslec o tym czy jest to zwiazek powazny, czy naprawde chce sie tego i czy to jest wlasnie ten facet czy ta kobieta z ktora chce sie spedzac dni pod jednym dachem.

Napewno nie da sie uniknac klotni, sprzeczek i roznego typu zachowan, ale o to wlasnie chodzi, zeby sie poznac, pobyc ze soba, ustalic kompromisy, wiadomo ze kazdy z nas jest innny, kazdy wyznaje inne zasady i przekonania. Grunt to dogadanie sie ze soba i niezpominanie o tym jak wielkim szczesciem jest moc miec druga ukochana osobe dla siebie np po powrocie z uczelni czy z pracy Niestety nie kazdy ma to szczescie.

hehe pomyslec o tym, czy sie dogrywamy i czy sie nie pozabijamy, jak 3 dzien z rzedu beda smieci nie wyniesione

trzeba umiec pojsc na kompromis - dotyczy to nie tylko samego zwiazku, ale i wlasnie mieszkania razem nie kazdy to potrafi, a przeciez duzo latwiej jest ustalic pewne kwestie na poczatku
zasady takiego mieszkania sa chyba takie same jak mieszkania z innymi ludzmi, wiec mysle ze jak nie ma problemu w zyciu z rodzina, to i z druga polowka sobie poradzimy

Zuziaaa czasem roznie z ta rodzina bywa i z tym mieszkaniem

Mysle ze takie jest przeznaczenie kazdego kto decyduje sie na zwiazek z druga osoba, predzej czy pozniej bedzie trzeba z tym kims zamieszkac i nie nie pozabijac.
Kwestia tolerancji, dogrania charakterow no i mocnej milosci, ktora nie ugnie sie pod ciezarem codziennych spraw

i dodalabym tez asertywnosci zeby potem jedna strona nie pracowala jak "wół roboczy" a druga sie obijala bo i tak moze byc ...

naważniejsze jest żeby kochać, uczucie musi być nade wszystko - wtedy samoistnie pojawia sie tolerancja, asertywność, ofiarność, życzliwość i chęć pomocy - a to wystarczy aby sie dogadać

Hm zgadzam sie ze to jest najwazniejsze, tylko ze biorac pod uwage wspolne mieszkanie milosc to nie wszystko, sa rzeczy na codzien ktore moga denerwowac jakies zle nawyki, dlatego potrzeba wtedy troche zrozumienia albo ustalenia jakiejs przyzwoitej granicy. Mysle ze o wszytskim co nas denerwuje, i nam sie nie podoba trzeba mowic otwarcie, szczerosc po milosci jest rownie wazna

iwcia,

Czasem są różne sytacje i u niektórych ludzi mieszkanie juz jest, więc mogą sobei pozwolić na takie coś już znacznie wczesniej... teraz jest na to większe społeczne przyzwolenie, a kiedyś, heh

jak się wspólnei mieszka, to jest tak, jakby trochę pochodzić w czyichś butach TYLE tylko, że ma się okazję chodzić razem Wg mnie to fajne rpzeżycie i warto spróbować. Co prawda meiszkanie studenckie hmmm... ma odmienną atmosferę. Lepiej spróbować wtedy, gdy już nie ma nauki, a jest praca, więcej obowiazków... Chociaż są teraz ludzie, którzy i pracują i się uczą (ja na przykłąd ) ale na swoje meiszkanko w sumie to juz mi niedługo będzie chyba czekać

okimaxim,

Szara rzeczywistość, rutyna, obowiązki, stresy i niepowodzenia stwarzają prawdziwą drogę prawdy dla tych wartości. Wspólne zamieszkanie to próba wspólengo życia. A jak wiadomo, ŻYCIE to pojęcie ogromne. Pełne blasków, jak i cieni...

Powinien byc podzial obowiazkow. Zanim para zamieszka razem, powinna to przegadac. Przynajmnej zapoznac sie ze zdaniem drugiej osoby na dany temat.

Ja juz dawno podstepnie zadawalam rozne pytania swojemu partnerowi aby dowiedziec sie, jakie ma poglady jezeli chodzi o obowizki w domu... w dodatku obserwowalam jego stosunki z rodzicami, oraz jego nawyki. Bylam mile zaskoczona, ze np. jest chetny mamie pomoc zrobic obiad, natomiast to, iz nie ma nawyku siedzenia przy stole az wszyscy skoncza jesc mnie bulwersuje. Nawyki a obowiazki to dwa rozne statki. Na niektore nawyki mozna przymknac oczy; obowiazki powinny byc podzielone rowno. Jednak uwazam, ze gdy partner odkurza i myje ci samochod, za to kobieta moze go wyreczyc np. z odkurzania mieszkania tego dnia.

Partner/partnerka powinien znac oczekiwania drugiej osoby - a gdy juz zamieszkaja razem, okaze sie ile jedna i druga strona chca z siebie dac aby wspolnie zyc w zgodzie, spokoju i harmonii.

promyczek,

Życiowy przykład poza tym kurcze, no pomyślmy - jakby tylko jedna osoba miała coś robić w tym domku, to ile by jej to zeszło? A tak robota na 4 ręce idzie szybciej, lepiej i można mieć więcej czasu dla siebie. Noooo i jeszcze po całym dniu nie jest tak, że jedna osoba jest straszecznie zmęczona, a druga się nudzi i poszłaby sobie gdzieś.

Sa co prawda sprawy, które pewnie facet lub kobieta robi lepiej - ale to jednak wg mnie zależy po prostu od UMIEJĘTNOŚCI - zdarza się, ze facet umie szyć, a kobeita nie. KObieta potrafi naprawić kontakt, a facet upiec murzynka Ale to i tak będzie równouprawnienie, bo kobieta nie naprawia elektryki, nie gotuje, nie sprząta, nie pierze, nie prasuje, nie myje okien, nie zmywa garów, nie czyści sreber, nie wypucuje łazienki, i nie... będzie kwitnąca i radosna po przyjściu faceta do domu, który 'po pracy' wlanie się na wyro, zaglądnie w gazete, zje obiad, pomruczy i pójdzie z kolegą na piwo

Sa co prawda sprawy, które pewnie facet lub kobieta robi lepiej - ale to jednak wg mnie zależy po prostu od UMIEJĘTNOŚCI - zdarza się, ze facet umie szyć, a kobeita nie. KObieta potrafi naprawić kontakt, a facet upiec murzynka Ale to i tak będzie równouprawnienie, bo kobieta nie naprawia elektryki, nie gotuje, nie sprząta, nie pierze, nie prasuje, nie myje okien, nie zmywa garów, nie czyści sreber, nie wypucuje łazienki, i nie... będzie kwitnąca i radosna po przyjściu faceta do domu, który 'po pracy' wlanie się na wyro, zaglądnie w gazete, zje obiad, pomruczy i pójdzie z kolegą na piwo

dokladnie ;]

promyczek, Tzn. dokładnie tak, czy dokładnie odwrotnie /aluzja do rozumienia języka kobiety przez faceta i języka faceta przez kobietę - dobry przykład w sumie/

Dziejowo tak się jakoś ułożyło, że przez długi czas dominował układ - Ojciec, szef rodziny, pracujący i przynoszący kase do domu, Mama - kura domowa, matkuje dzieciom i mężowi, zajmuje się domem, itp. ON - Szef, ONA - sekretatka... ON przedstawiciel całej rodziny i przywódca, ona - pomocnik, cień, ładne tło. Trochę poupraszczałem...

...ale u nas model patriarchalny tak jakoś mocniej się usadowił. Z czasem, co widac, to się zmienia iiiiii...

Panie mają okazję pomeiszkać z panem i zobaczyć, co wyniósł z domu Przyznam, że np. moi dziadkowie trzymali się tego modelu, gdzie rządził w domu ojciec. Jednak już mi rodzice doprowadzili do współpracy, chociaz czasem są pewne spięcia, bo jednak co człowiek z domu wyniesie, to wyniesie.

Przykładem są wspólne święta we własnym domu - pan z panią, lub pani z panem - mieszkają sobie razem i przykładowo, zapraszają do siebie swoich rodziców, na święta. Od razu proponuję przystapić do przygotowań przedświątecznych jakieś DWA TYGODNIE przed świętami.

Święta takie jak wyżej byłyby sytuację ekstremalną, ale pewnie sobie wyobrazicie, co by się to działo ... Mnóstwo nieporozumień, sprzeczek, kłotni, wyciągania bardzo cięzkich dział i... cięzkich słów...

Wspólne mieszkanie to wspólne obowiązki i 'poligon', crash test Warto o tym pomyślec - te słowa sumują mój powyższy wywód przynudny

teraz kobiety robia kariere i nieraz zarabiaja wiecej niz mezczyzna, dlatego tez kura domowa to stare i juz w tych czasach zadko akceptowane pojecie w stosunku rodzinnym miedzy mezczyzna a kobieta.

promyczek, Hmmm... zdecydowanie tak. Kobiety mają dostęp do szkół, do edukacji, a to otworzyło im drogę nie tylko na ozdoby salonów, ale i ich właścicielki...

Chciałbym jednak zauważyć, że w związku z równym dostepem do miejsc pracy, stanowisk kierowniczych, kobiety zaczynają dzielić los mężczyzn nie tylko jeśli chodzi o chwałe i splendor, ale... choroby, stresy, ryzyko... Wzrasta ilość problemów kobiet z sercem, ogólnie ukłądem krażenia, nerwice, uzależnienia...

To samo przenosi się do wspólnego domu - i tutaj panie mają ambaras - czy mają faceta, który z szefa i pana domu zamieni się w pomoc, wsparcie, opiekuna? Takiego maczo z kwiatkiem w dłoni... Bo tak zazwyczaj działały kobiety... wspierały mezów w trudach kariery, walki o kase, awans... Teraz faceci musza nadrabiać czas i uczyć się, jak to jest borykać się ze złą, zmęczoną, przepracowaną lub nawet w domu pracującą - żoną...

albo, wynajmuja do pomocy psychologa ;]