Źródło: link

Często idziemy ulicą i nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, że mijana przez nas piękna kobieta była kiedyś mężczyzną, albo, że mijany przez nas mężczyzna jest tak naprawdę matką dzieci. Kiedy miałam zajęcia z psychologii usłyszałam historię małżeństwa z kilkuletnim stażem. Wyobraźcie sobie małżeństwo mające kilkuletnią córeczkę, w którym pewnego dnia ojciec dziewczynki oświadcza żonie, że tak naprawdę to on czuje się źle jako mężczyzna, że chce zmienić płeć. Dodam, że ich współżycie małżeńskie było satysfakcjonujące. Dochodzi do rozwodu. Kobieta nie może się pogodzić z tym, że przez te lata żyła z człowiekiem, którego w ogóle nie znała. Ale główny problem pojawia się gdzieś indziej. Kiedy ojciec dziewczynki staje się kobietą, i to piękną kobietą, to co teraz powiedzieć dziecku? Jak to zabrzmi: Ta pani jest twoim ojcem? A może przedstawić dziecku kobietę jako ciocię?

Polacy zastanawiac się nad transeksualistami zaczęli chyba dzięki dwóm czynnikom - amerykańskim filmom oraz... Miriam z pewnego programu tv (reality show).

Niestety, ja tak jestem przekonany do swojej płci, że zmiana w tym temacie nie wchodzi w żaden sposób w grę. U innych - moge pojąc, że jak ktoś z urodzenia jest hermafrodytą, to lekarz musiał za niego zdecydować, czy ma być chłopcem czy dziewczynką. Wina to także geny - w środku czujesz się facetem, na zewnątrz jestes kobietą.

A to, że w naszym regionie więcej kobiet odrzuca swoją seksualnośc na rzecz męskości... hmmm...

To wynika chyba z przeświadczenia, że mężczyźnie jest w życiu łatwiej. Krąży taki stereotyp, że łatwiej im np. znaleźć pracę i są darzeni większym szacunkiem. Poza tym moda zmieniła się tak, że często kobiety chodzą w marynarkach i spodniach, a więc ubrane "po męsku" i zajmują wyższe stanowiska, są szefami firm.
Zmiana płci może też być ucieczką od macierzyństwa.

Nie było czegoś takiego jak zmiana płci dopóki człowiek nie odkrył, że można to zrobić stosując leki hormonalne i zabiegi chirurgiczne. Ale wtedy niektórzy byli "niewolnikami" swoich ciał...

Co myślicie o ludziach, którzy zmienili płeć? Czy osoby tworzące rodzinę powinny mimo wszystko pójść za głosem serca i odważyć się na taki zabieg?

Hmmm.. rodziny? Wg mnie osoba mająca okreslone problmy z włąsną płcią nie powinna pohopnie zakładać rodziny. Takei sytuacje się zdarzają. Nie sądzę, aby osoba w wieku 30 lat nagle odkryła, że jest... kim innym. trzeba o tym pomyśleć z deka wczesniej.

Nie nagle. Człowiek żyje czasem z czymś długo zanim zbierze się na odwagę. W opisanym przeze mnie przypadku doprowadziło to do rozpadu rodziny. To nie było zbyt odpowiedzialne. Mógł zostać mężczyzną, tym bardziej, że się im naprawdę układało, ale wybrał inną drogę, pomimo tego, że przez wiele osób został odrzucony. Co kieruje ludźmi, którzy chcą zmienić płeć bez względu na wszystko? Nie mogą wytrzymać ze sobą w skórze, w której się urodzili?

Gothka =), Jeżeli faktycznie tak jest, że nie mogli już wytrzymać. Bo nie wierzyli w to, że tak może być, że są kobietą, a nie mężczyzną - to musi za tym iść duża odpowiedzialność. Rodzina musi mieć wybór - tak, jak ta osoba ma wybór.

To fakt, że często widok takiej osoby, zwłąszcza faceta przerobionego na kobietę - budzi we mnei niesmak, ale... wiem, że to się na prawdę zdarza i tzba ich JAKOŚ zrozumieć.

Moze i nie moga wytrzymac w swojej skorze, dla mnie to jest przerazajace i niewyobrazalne jak ktos moze nie chciec byc soba a na dodatek zmienic plec.
Wedlug mnie taki czlowiek nie jest zdolny do zakladania rodziny dopoki sie nie wyleczy.

Falkhor, a skąd wiesz czy ta atrakcyjna blondynka nie była w przeszłości mężczyzną? Wierz mi, patrząc na taką osobę nie widać śladu męskiego pierwiastka.
Wydaje mi się, że kobiecie jest się trudniej przemienić w mężczyznę. W końcu nie można chirurgicznie zmienić obwodu bioder, które kobieta ma zawsze szersze, i to trochę demaskuje. ^_^

Dlatego przed zmianą płci są dwa lata wizyt u psychologa, aby wykluczyć chorobę psychiczną czy zwykłe widzimisię.

Tożsamość to trwałe przekonanie dotyczące tego, kim się jest. Jeśli więc ktoś nie czuję się sobą, to chce być sobą. Pragnienie bycia sobą to nie jest choroba, którą powinno się leczyć.

iwcia,

Nie wiem, czy jest jakikolwiek sposób, aby 'wyleczyć' prawdziwego transseksualistę. Tzn. typem doskonałym osoby o problemie z płcią jest hermafrodyta - tutaj zaburzenie jest na poziomie biologicznym. Ale transseksualizm - to przede wszystkim dezaprobata własnej płci. Podaje się, że 'leczenie' to właśnie zabieg chirurgiczny... I czy później faktycznie można myślec o zakłądaniu rodziny... Nie wiem :/

Najtrudniej ustalć JAk jest na prawdę. natura płąta różne 'figle'. Transseksualizm jest jednym z nich. Bo chyba nei ma człowieka, któremu podobałoby się bycie i tym, i tym jednocześnie...?

Mężczyzna może zmienić płeć na żeńską, ale nie zostaje "wyposażony" w macicę chirurgicznie, tak samo jest w przypadku kobiet, zmieniających płeć na męską. Bezpłodność jest ceną jaką się płaci za zmianę płci.

wszystkie fazy

LINK
Narządy płciowe są rekonstruowane, ale nie posiadają funkcji rozrodczych.

Gothka =), Heh... kiedyś, w jakims zapewne podrzędnym edukacyjnie artykule czytałem, że... kobieta może stać się mężczyzną wtedy, gdyby prawie całe podbrzusze przeszczepioni z ciała mężczyzny... oczywiście brak konfliktu serologicznego, itd.... i że to niby fantastyka, ale medycyna się rozwija. Nawet w takich kierunkach.

Czytając to, co przytoczyłaś - przypomina się jeszcze to, że jednak faceci chcący być kobeitami zmieniają się tylko od pasa w górę - co wg mnie świadczy o tym, że nie mają do końca pewności co do zmiany...