Dawno dawno temu... było tak, że jeśli stwierdzono u człowieka awarię nerek, musiał biedak cierpieć wielkie katusze, które z reguły kończyły się śmiercią. W innych przypadkach takich organów jak np. wątroba - było podobnie. Szpik kostny... Czy też najważniejsze i najciężej pracujące serce.

Nerki z czasem zdołała zastąpić maszyneria do dializy, niedoczynność lub całkowity 'Off' innych narządów zdołano w dużej mierze zastepowac i uzupełniac lekami, suplementami... jednak przełom nastąpił na prawdę NIEDAWNO...

Źródło - Wikipedia

Później już poszło... Wątroba, trzustka, serce... a także całe fragmenty ciała - np. dłoń, ramię... skóra twarzy a nawet... prawie cała twarz.

Kiedyś fikcja, teraz rzeczywistość.

Co o tym myślicie?
Czy odalibyście za życia komuś np. jedną nerkę albo kawałek wątroby?
Co z Waszymi organami po śmierci?
Czy boicie się, że ktoś Was 'okradnie' z organów (czarny rynek narządów)?
Jakie macie zastrzeżenia, przemyślenia związane z tym tematem?

Pozdro.

Baaardzo ciekawy temat Ziomie

Ja osobiście za życia - jesli byłaby taka sposobność, oddałabym np. jedną nerkę, fakt, że wiąże się to z pewnym ryzykiem - bo jeśli nie daj Boże przestałaby mi ta jedna hulać jak należy, byłby nie lada problem, ale trzeba byc dobrej myśli
A po śmierci? Cóż, rozważałam kiedys oddanie mego czarnego ciała do prosektorium na Akademie Medyczną, ale hmmm szybko mi przeszło, natomiast jeśli chodzi o pośmertne oddawanie organów, jak najbardziej ... Nie bede miała nic przeciwko. Nie wiem jednak, czy w niedalekiej przyszłości ludzkich przeszczepów nie wyprą np zwierzece ... fakt, ze inaczej sie mysli, mając swiadomosc posiadania ludzkiej a świnskiej watroby, ale .... bierzmy pod uwage róznież to, ze nie kazdego stać na oddanie narządu i wydaje mi się, że chetnych nie jest za wielu. Jeśli sie myle, prosze mnie poprawić ...

JAkby to mialo uratowac komus zycie i by to zalezalo ode mnie to pewnie tak. Po smierci mogą sie komus przydac mojeorgany ale z tym bym sie zastanowil. A tak pozatym to ludzi juz prkatycznie wszystko umieja przeszczepic orpocz mozgu z ukladem nerwowym ze wzgledu na ilosc i wielkosc nerwow odchodzacych od kregoslupa.

ehh a ja jak tylko skoncze 18nastke podpisuje papierek ze zgadzam sie na odadnie organów , na Akademie Medyczna tez oddala ale trzeba by sie zorientowac co i jak i jeszcze troszke zasytanowic . chcialam tez zostac dawca krwi ale po ostatnich akcjach obawiam sie troche o swoje zdrwoie [ brudne strzykawki i te pe ]

skoro moje ciało juz nie jest mi potrzebne dlaczego nie może pomóc innym ?! Z mojego ciała moge "dac" zycie powiedzmy 5-6 osobom .

Ja bym tam nie podpisywał czegoś takiego... po wydarzeniach z Łódzkim pogotowiem, to bałbym się decydować na takie rzeczy... Jeżeli sprzedawali ludzi firmom pogrzebowym, kto wie co by wymyśliła akademia medyczna

A co do oddawania krwi, zapewne to szlachetny cel, lecz również nie ufam w "standardy czystości"...

Nie wiem czy mówie w pełni fakty, ale wydaje mi sie, ze polskie prawo zezwala pobierać organy od denatów, wyjatkiem jest sytuacja, gdy denat (jeszcze za życia ) na piśmie zaznaczył sobie, że nie chce oddawać narządów do przeszczepów.

A jako formę pochówku wybieram kremacje, a prochy prosze rozsypać nad pięcioma oceanami

ooo czekałem na taki temat
oczywiście, że się zgodze...po śmierci moje organy nie będą mi już potrzebne, więc dlaczego nie mogą uratować życia innym - potrzebującym?!

Już może nie za długo zwierzęta będą hodować narządy według kodu genetycznego osoby chorej- to nie tylko futurystyka- wtedy nie ważne byłyby antygeny tkankowe, rożnice między dawcą a biorcą, problemy z umieranie gdy nie ma zgody na dar pośmiertny przekazywany w używanie innej osobie- uważam iż każdy zdrowy człowiek powinien oddać swoje organy poi śmierci, wtedy taka śmierć nie byłaby na darmo, choć żadna śmierć nie jest planowana.

no ja tez zgadzam sie z Wami w tej sprawie,jesli by zaszlła by taka potrzeba nawet za zycia zeby oddac nerke to bym pewnie oddał,a po śmierci niech sobie robia ze mna co chca,jesli to by uratowało komus zycie mogą wszystkie moje organy przeszczepić,myslałem na oddaniu krwi,ale sie troche wacham,a tu jeszcze padlinka mówi o jakis brudnych strzykawkach to juz wogóle coraz bardziej mi ten pomysł oddala sie

Żeby zrozumieć, czym dla skrajnie chorej osoby jest n[p. nowa nerka - trzeba poznać takich ludzi... albo pomyslec o sobie na ich miejscu.

Co do deklaracji - ejszcze takiej nie wypełniałem, i teoretycznie w związku z tym co mówi Ahab - jakby mnie nagle zabrakło duchem, to ciało może ktoś wykorzystać. Tylko nie wiem dokłądnie, czy np. najbliżsi nie musza wtedy wydac opinii, czy zgody.

Poza tym jeszcze coś takiego jak anonimowość - dla mnie jest to trochę zastanawiające. Dlaczego mam nie wiedzieć, czyj to był organ albo znowu jego właściciel - komu został wszczepiony?

Transplantacje to piękna idea, np. przeszczep SERCA to praktycznie SYMBOL podarowania nowego życia. Tylko, co też przypomniał Ahab - jeżeli ktoś podpisze deklarację, że oddaje swoje narządy po smierci i taka karteczka spocznie w szpitalu... to możliwe, że owe dane komuś innemu posłużą do tego, by np. sprowokowac przypadek i wypadek.

Jeżeli za życia oddałeś nerke itp. anonimowość powinna zostać zachowana po obu stronach by nie było podrjrzeń o handel narządami

Ahab, Ojć, ale ciężko mi uwierzyć w to, ze ta nonimowośc zostaje zachowana nie tylko między pacjentami... szpital, jego personel, inni pacjenci... uzyskac takie dane w naszym kraju chyba nie jest tak rudno... Dlatego też ja sam wolałbym znać osobę, której dam np. nerkę... Bo takei anonimowe odawanie... szczerze - to bym sie po rpostu bał, ze wexmie ją jakiś prezes, dyrektor, itp.

Hmm latwo powiedziec oddalabym nerke, ale napewno jakies zawachanie byloby i watpliwosc gdyby przyszlo co do czego.
Szczerze mowiac napewno oddalabym za zycia nerke osobie mi bliskiej, z rodziny czy znanej i potrzebujacej. Niewiem czy zdecydowalabym sie oddac osobie ktorej nigdy nie wiedzialam na oczy. Jest to pewne ryzyko.
Napewno moglabym sie zgodzic na oddanie narzadow po smierci. Mi wtedy i tak juz sie nie przydadza a drugiemu czlowiekowi moga wiec jak najbardziej.

Ja oddałbym nerkę, osobie bliskiej, i tylko wiedząc, że prowadziła odpowiedni poziom zycia - nie dałbym nerki osobie która kilogramami wcinała sól, wiedząc, że szkodzi to na nerki

nie dałbym nerki osobie która kilogramami wcinała sól, wiedząc, że szkodzi to na nerki

Ale trzeba podejśc do tego tez z tej strony, ze skoro sol szkodzi a nerka juz nie działa jak powinna, to taki jegomość pojdzie po rozum do głowy i zacznie baczniej uważać na swoje nerki .... i taka sprawa ma się z każdym narządem.

Lis zmienia sierść, ale nie obyczaje.

Sam jezeli w przyszłosci bede miec wieksze problemy ze zdrowiem, to będą dotyczyc serca, i nie będzie mozliwości "mieć komus za żal" że mi nie oddał serca, bo serce ma się jedno

Chodzi mi o to, że ludzie powinni obdarzać miłością, tych którzy na to zasługują, a nie szastać miłością na lewo i prawo, obdarowując nią niewdzięczników - to samo tyczy się organów...