Niełatwo jest umówić się na spotkanie z Salemem Thabetem. To człowiek poszukiwany. Palestyńczyk figuruje na piątym miejscu listy bojowników, których Izrael chciałby usunąć z powierzchni ziemi. Dlatego ukrywa się już od trzech lat. 23 sierpnia jego dom w Dżabalii zburzył pocisk rakietowy. Nie nocuje nigdy dwa razy w tym samym miejscu i w każdej kryjówce stara się pozostawać jak najkrócej.

Salem Thabet ciągle musi uciekać. Aby do niego dotrzeć, trzeba pokonać prawdziwą plątaninę tropów, na końcu której staje się wreszcie twarzą w twarz z tym 32-letnim mężczyzną. Ma gęstą brodę i wąsy, sprytne oczy i szeroki uśmiech. Ubiera się po europejsku. Dla Izraelczyków jest terrorystą, dla Palestyńczyków żołnierzem ruchu oporu. Należy do Brygad Męczenników al Aksa, zbrojnego ramienia ruchu Fatah. Jako 17-latek podczas pierwszej intifady wstąpił do Orłów Fatahu.

Salem Thabet stoi za zamachem w Aszdod, w którym śmierć poniosło 11 Izraelczyków. I za innym, na przejściu Erez pomiędzy strefą Gazy i Izraelem, gdzie zabito cztery osoby. Określa się jako organizator ataków przeciwko osiedlom żydowskim w strefie Gazy. Izraelczycy uważają go za sprawcę śmierci 36 osób i obrażenia 70 rannych. "Gdyby trzeba było to powtórzyć, postąpiłbym tak samo – mówi. – Walka jest jedynym sposobem, by zmusić Izraelczyków do pozostawienia nas w spokoju". Dla tego celu jest gotów dalej organizować samobójcze zamachy i rzucać bomby.

Nie ma dla niego niewykonalnej misji. I Hezbollah nie będzie mu mówił, jak ma walczyć – ani jemu, ani jego przyjaciołom. Już dawno temu nauczyli się, jak niszczyć czołgi Merkava, mające przed wojną w Libanie opinię niezwyciężonych. "Opracowaliśmy system wywoływania wybuchu znajdującej się wewnątrz amunicji" – mówi Palestyńczyk. – Każdy czołg można uszkodzić. Wysadziliśmy już trzy". Wyglądający jak przeciętny czterdziestolatek Mohammed Abou Nosira jest człowiekiem zdeterminowanym. Tylko śmierć może go powstrzymać. Po szybkim pożegnaniu znika w tłumie na targu, nie oglądając się za siebie.

Również Mohammed Abed wie, że w każdej chwili może zginąć. To prawdziwy cud, że jeszcze żyje. Poszukiwany od czterech lat, mówi o sobie jako o "bojowniku zbrojnego ramienia", w tym przypadku Brygad al Qods Islamskiego Dżihadu. Przeżył 2 stycznia przygotowany na niego zamach. Jego towarzysz i kierowca zostali zabici. Ciężko ranny, podziurawiony odłamkami, pozostawał przez wiele dni w śpiączce. Po dwóch tygodniach uciekł ze szpitala i przez kilka miesięcy dochodził do zdrowia. W sektorze Dżabalii i Beit Hanun, na północ od strefy Gazy, porusza się od tej pory pieszo. Ten 31-letni mężczyzna o długiej czarnej brodzie, gęstych włosach i delikatnych rysach prowadzi "świętą wojnę". Będąc człowiekiem głęboko wierzącym, w naturalny sposób przystał do Islamskiego Dżihadu, podobnie jak jego sąsiad, 23-letni chłopak, który ujawnia tylko swój pseudonim wojenny, Abou Khattab. W ruchu zbrojnym uczestniczy dopiero od dwóch lat i nie jest jeszcze poszukiwany.

A jeśli nie ma raju? "Bóg to potwierdził. Nie mamy co do tego wątpliwości. Wiemy, że jesteśmy islamskim narzędziem do pozbycia się Żydów.