Kiedy logopedka głoskuje słowo f-o-t-o-k-a-l-o-r-y-m-e-t-r, Kamil, który jest w piątej klasie podstawówki, powtarza je od razu, chociaż nie ma pojęcia, co to jest fotokalorymetr. Potrafi też powtórzyć trudniejsze słowa. Potrafi pisać bez błędów i płynnie czytać. Kamil chodził do szkoły, gdzie były klasy integracyjne, ale on do niej nie trafił. Nie było potrzeby. Potem okazało się, że był trochę nadpobudliwy i często się wygłupiał, ale miał wyniki. Rodzice nie stwarzali mu za dobrych warunków do nauki, trochę pili. Kamil, przez to że był za bardzo ruchliwy, został zakwalifikowany do szkoły specjalnej. Nie pozwolono mu uczęszczać do równorzędnej klasy integracyjnej. Dziś nie ma szans, żeby się dalej normalnie rozwijał. Znalazł się na marginesie, mimo że nigdy nie miał jedynki na półrocze i nie groziło mu powtarzanie klasy. Jego matka nie protestowała, chociaż mogła to zrobić, bo ważne przecież jest, żeby w ogóle jakąś szkołę skończył, a poza tym co ją to obchodzi.

(...)

Kiedy rodzice Ani mieszkali we Francji, w małym miasteczku nad Loarą, miejscowy mer zatrudnił dla małej autystycznej Polki dwójkę nauczycieli wspomagających, którzy mieli przebywać z nią przez cały czas z wyjątkiem nocy. Tylko to dawało jakieś szanse, że dziewczynka się "obudzi". Płaciło za to merostwo.

Bea przyjechała ze swoimi rodzicami z Wenezueli. Nie jest dzieckiem dysfunkcyjnym, jest zwyczajną dziewczynką, która mówi po hiszpańsku. Rodzice w trosce o jej edukację wysłali ją do szkoły integracyjnej. Dziewczynka przychodzi do klasy, siada i siedzi bez słowa. Już drugi rok. Dyrekcja szkoły nie zatrudniła logopedyani nauczyciela wspomagającego z hiszpańskim, żeby mała Bea mogła czegoś się w Polsce nauczyć. Bo i po co?

W jednej z podwarszawskich szkół integracyjnych nauczycielka rozmawia z inną nauczycielką o swoich upośledzonych podopiecznych, używając słów takich jak głupki, debile, idioci.

Prywatne oświatowe placówki integracyjne to dobry interes. Wystarczy, że zapisze się do takiej szkoły trójkę dzieci z lekkimi dysfunkcjami. Wtedy można otworzyć klasę integracyjną i reklamować się jako szkoła integracyjna. Integracyjna czyli lepsza, wyczulona na potrzeby dziecka, szkoła, w której pracują wrażliwsi nauczyciele i sympatyczniejsze "ciocie". Integracyjna czyli po prostu fajniejsza, zupełnie odlotowa. Ceny za miesiąc pobytu w tych szkołach wahają się od 400 do 600 złotych za miesiąc.

W jednym z warszawskich przedszkoli (zwykłym, nie integracyjnym) dzieci, zanim zostaną przyjęte do grupy, muszą przejść specjalny test. Przychodzą z rodzicami, mają się bawić z nimi i innymi dziećmi pod okiem psychologa i wychowawcy. Dzieci, które są mało aktywne lub zbyt rozbiegane, albo takie, które nie mówią lub mówią źle, nie mają szans, by się zakwalifikować.

Dyrekcja szkoły nie zatrudniła logopedyani nauczyciela wspomagającego z hiszpańskim, żeby mała Bea mogła czegoś się w Polsce nauczyć. Bo i po co?

Dzieci, które są mało aktywne lub zbyt rozbiegane, albo takie, które nie mówią lub mówią źle, nie mają szans, by się zakwalifikować.

mają przetrwać tylko Ci zdrowi, zdolni i piękni

jestem w szoku to po co dziecko ma chodzic do szkoly, skoro nawet nie daja mu szans na nauczenie sie ??