Ja mysle, że każdy lęk przed czyms mozna przełamać i powalczyć z nim Wtedy ma się tym większą satysfakcje że udało się zrobić coś co na początku wydawało się niemozliwe dla nas. Kiedys postanowiłam sobie, że będę robić wszystko to czego sie boje a jest tego troche i z niektórymi sprawami mi się udało i pozbyłam sie lęku Dlatego warto chociaż probówać

Przy walce z lękiem liczy się wsparcie, opieka, pomoc... Ale i do tego potrzebna jest odwaga, aby poprosić o pomoc, co też dla neiktórych ludzi bywa obawą nie do przeskoczenia, że ktoś pozna ich słabość.

U mnie jeszcze jest taki strach, jak u większości ludzi - o swoich bliskich. Gdzie są, co robią, jak wrócą... Myśląc o tym, jak świat jest niebezpieczny obecnie.... ech.

Niektóre lęki można przełamać samemu... tylko trzeba tego bardzo chcieć i się odważyć zaryzykować.

Chyba każdy taki lęk w sobie ma :/

terelka, No właśnie, zę nie każdy... czasem widze, ze ktoś chce się od tych swoich bliskich uwolnić i uciec jak najdalej, ale na prawdę, daleko i zapomniec. Znam taki przypadek - ukochana córka z trójki rodzeństwa... zostawiłą całą rodzinę i wyjechała... Ech... a na święta to nawet kartki swojej mamie nie wysle...

Hmmmm... może doadm jeszcze lęk przed... śmeircią? Nie jako końcem, zniszczeniem, ale po rpsotu czymś nieznanym? W sumei to chyba jeszcze tylko smeirć jest czymś, czego nei zdołamy zmierzyć, zbadać i przekazać innym. Chyba to dobrze, co nie?

terelka, No właśnie, zę nie każdy... czasem widze, ze ktoś chce się od tych swoich bliskich uwolnić i uciec jak najdalej, ale na prawdę, daleko i zapomniec. Znam taki przypadek - ukochana córka z trójki rodzeństwa... zostawiłą całą rodzinę i wyjechała... Ech... a na święta to nawet kartki swojej mamie nie wysle...

Mysle, że są to odosobnione przypadki. Nie rozumie takich ludzi...

Bardzo dobrze. Ja nie chciałabym wiedzieć jak to jest. Wogóle czasami się zastanwiam jakie to życie dziwne jest. Martwimy sie głupotami, w ogóle nie znaczącymi sprawami a przeciez człowiek "nie zna dnia ani godziny..."

terelka, ech... zyj tka, jakby kazdy dzięn miał być ostatnim. Starajmy się zostawić po sobie jak najwięcej. Wszystkei dzieci nasze są... dbając o młodzież, dbamy o nasz przyszłość, a szanując starośc - doceniamy mądrośc i doświadczenie...

ech, offtop mi się zaraz zrobi Hmmm... U niektórych osób jest jeszcze pewnego rodzaju lęk - przed chorobą. W sensie takim, że nagle, przypadkiem okaże się, zę są na coś chodzy. I sa zdrowi, ale same obawy toczą ich jak kornik dobry kawałek drzewa...

Hmmmm... ja dodam jeszcze to - strach przed brakiem samodzielności na starość...

pięknie powiedziane Ziom

A ja od siebie dodam jeszcze - Sam strach nie jest niczym złym, ale prawdziwą odwagą jest nad nim panowanie, wiadomo, każdy z nas jest inny i w inny sposób reaguje na sytacje stresowe, ale im bardziej przyjmujemy niektóre sprawy, rzeczy, wydarzenia ze spokojem, tym lepiej dla nas, naszego zdrowia i samopoczucia ....

ziomalka, O lękach, strachach i fobiach powstał już nawet oddzielny topic Z resztą właśnie w nim piszemy Co oznacza, że jest o czym gadać...

Bo strach ma wielkie oczy Teraz najwięse strachy to wiadomo, zbliżająca się sesja i obrony

Hmmm... a odczuwa ktoś strach przed nagłym końcem świata?

Ale Cię wzięło Falkhor na egzystencjalne przemyślenia Ja nigdy szczerze powiedziawszy się nad tym nie zastanawiałam, ale uważam, że jest taki jeden mały cytacik, który wiele mówi

Żyj chwilą i chwytaj każdy dzień jak najmniej ufając przyszłości

I ja się z tym zgadzam ...

E tam od razu, wielkie przemyślenia

Po prostu - są ludzie chociaż nie ptorafię ich teraz wskazać którzy mają takie strachy - że np. zaraz uderzy w nas kometa, Słońce wybuchnie albo przestanie świecic i też będzie kryska... galaktyka sie przewróci... masa wielkich kosmicznych problemów. Bo tak w sumie to czy my mamy jakies pojecie, jak malutcy jestesmy??

Hmmm... czego jeszcze bym się mógł bać. Poza Qmarem np. KRADZIEŻY.

duchów

A ja sie czasami boje sama siebie - obawiam się, że jesli bede bardzo zdesperowana czy załamana, zdolna jestem posunąć się bardzo, bardzo daleko w czynach, jestem nieobliczalna ...... i tu kieruje pytanie - kto zna dobrego psychiatre ?? :559:

A ja się boje, że strace kogoś bliskiego, że ktoś umrze, lub zachoruje I boje się, ze nie bede potrafiła poradzic sobie z tym

ja sie boje że w przyszłości jak już będe musiała się usamodzielnić to nie poradze sobie sama w życiu... jakoś czarno to widze...

ja sie boje że w przyszłości jak już będe musiała się usamodzielnić to nie poradze sobie sama w życiu... jakoś czarno to widze...

Pamiętaj oki, że strach ma wielkie oczy i nie taki diabeł straszny ... kiedyś trzeba będzie zrobić powaażny, duuży krok naprzód, żeby później było już tylko z górki ... Zawsze trzeba być dobrej myśli ... to pomaga ...