Cóż... jako terapeutka widzę, że mnóstwo ludzi starych traci sens życia. Uważają oni, że przeżyli już wszystkie ważne momenty w swoim życiu i nie mają na co czekać jak tylko na śmierć. Brakuje im nowego celu w życiu, do którego mogliby dążyć. Dlatego moim zadaniem jest m.in. znalezienie czegoś takiego co zajmie im ręce i myśli. Jak będą mieć zajęcie, które będzie ich satysfakcjonować, choć na chwilę zapomną o swoich problemach. Szczerze mówiąc, nie zawsze jest łatwo kogoś przekonać do robienia czegokolwiek. :sweet: Ale próbować trzeba zawsze.

Gothka =), Ech. A ja dziś w TV w newsach widziałem, ze do wierzchu wylazła polska gościnnośc i fasadowa tolerancja - mieszkańcy miasta sprzeciwili się budowie hospicjum w miescie. dlaczego?? BO NIE CHCĄ bliskości smierci, karawanów... Rany... :eek: :O

Cóż taka jest natura ludzka. Człowiek wolałby choć na chwilę zapomnieć, że życie się kiedyś skończy. A może po prostu ma już tyle trosk, że dość ma smutku? Potrafię to zrozumieć, ale hospicjum jest ważne i powinno zostać wybudowane może niekoniecznie w centrum miasta, ale powinno być.

"Gdy idę przez życie po prawej stronie mam niebo, po lewej piekło, a za sobą anioła śmierci." Frank Herbert [o ile pamiętam :nerd: ]

Hmmm... Ludzie starsi, którzy stracili już np. swojego współmałżonka, a ich dzieci pozakładały już swoje rodziny i odeszły, czują się poprostu osamotnieni i nie potrzebni. Mają czas, rozmyślają i tęsknia np. za zmarłą żoną. Mówią często o śmierci, która ich czeka, czasami nawet jej pragną. Nie dziwię się wcale. Przeważnie są to schorowani ludzie, zmęczni życiem. My powninniśmy z nimi rozmawiać, zajmować jakoś ich czas, sprawiać żeby czuli się potrzebni i kochani. Trzeba ich doceniać, zrozumieć że są np. chorzy, bo potem może być za późno.

SunShine,

Też tak sądzę. Najgorzej mają ci starzy ludzie, którzy są odtrącni od wydarzeń, od życia po prostu. Schodzą na pobocze tego, co nowe, aktualne, młode... i stają się starzy nie tylko ze względu na wiek. wiem, ze jest wielki postęp, ale dzięki 'staruszkom' poznajemy świat, który minął, a oni - ten, który staje się, nadchodzi