jak rozpoznajemy czy to miłość, czy przyzwyczajenie?

ciekawy temat

wydaje mi sie ze milosc to ciagla fascynacja, zaangazowanie, chcec zmieniania czegos, robienia wielu rzeczy razem

a przyzwyczajenie ? hmmm na zasadzie "jestem z nim/nia no i dobra niech tak zostanie" ?

Hmmmm... to jest tak troche jak w powiedzeniu:

Niedojrzała miłość mówi:
Kocham cię, ponieważ cię potrzebuję. Dojrzała miłość mówi: potrzebuję cię, ponieważ cię kocham.

Przyzwyczajenie jest nawykiem, rutyną, powtarzalnością. Nie dośc tego - to postrzeganie raczej w taki sposób - on/on powinien tu być, zawsze tu był, itp.

Miłość... ja chcę, żeby tu był, chce jego bliskości, chcę, chcę, chcę... I chce tez dla dobra tego kogoś i wiem, ze on/ona chce ze mną być. W przyzwyczajeniu już się nie zaskakuje, nie sprawdza, nie udowadnia, nie zabiega o względy.

Z czasem żar miłości może neico przygasnąć, ale wg mnie raczej się zmienia częściowo w przyzwyczajenie... jednak miłośc musi zajmować większą część związku

Poza tym prawdziwe przyzwyczajenie można wyplenić. Prawdziwej miłości - NIE.

nie wiem z czego ten cytat F ale jest taki ..... gleboki ..... mocny

Jak jest tylko przyzwyczajenie to podczas rozstania (choćby na próbe) nie pdczuwa się tęsknowy, nie pragnie sie bliskości i towarzystwa drugiej osoby, chyba że ta druga osoba wykonywała coś czego my nie potrafimy... ale ogólnie - nie brakuje nam już tej osoby... to jest przyzwyczajenie wg mnie.

Zuziaaa, Te słowa powiedizął sam Erich Fromm

I rzekł jeszcze pare myśli, które mogą być ważne w tym temacie...

Tesknota - mysle ze to moze byc mylne. bo mysle ze mozemy tesknic za czym poniewaz sie bardzo przywiazalismy i przezwyczailismy. a czy przywiazanie do kogos to odrazu milosc, no moze tak. ale mysle ze nie zawsze tesknota odpowiada milosci. mozna tesknic za pysznymi pierogami co partner robi - to raczej nie jest milosc tylko bardzo samolubne stwierdzenie.

bliskosc, to z pewnoscia znak milosci popatrzmy na dzieci z domu dziecka. one tak pragna bliskosci drugiej osoby...