Sądzisz, że będziesz się nudził na wakacjach? A może skoki na bungi i basejump już Ci się znudziły? Przyszedł najwyraźniej czas na spróbowanie miodu z całkiem innej beczki

Źródło - GOK w Czarnej

Czy warto? Wg mnie - cena może na początek odstarszać, ale... przy dłuższym namysle... DAleko to to nie jest. Blisko, bezpeicznie. W sam raz na wyjazd z dziecmi, jesli ktoś takowe ma. Dla szestresowanych i szukających kontaktu z innymi - tez dobra metoda na nowe znajomości i zrobienie czegoś... całkiem nowego, mimo że lepienie garnków wydaje się być totalnym anachronizmem

Nie pozostaje nic innego, niż tylko zachęcic do zapoznania się z ofertą na stronach GOK w Czarnej i... wzięcie udziału?

Serdecznie zapraszamy

Będę w zagrodzie garncarskiej już we wtorek :lol-above: Jedziemy całą terapią zajęciową na cały dzień ;D Jedyne co mi pozostało to dręczenie koleżanki, która ma aparat cyfrowy [a ja nie mam ] żeby zrobiła fotosy i potem mi przesłała, żebym mogła je tu zamieścić ^^" Na pewno będzie fajnie potaplać się w glinie do łokci :sweet:

Gothka =), W najbliższy fftorek?? A o której? Z kim, jakaaś grupą? ROWEREM??

Jedziemy cała klasą [23 osoby] + profesorki [dwie czy trzy]. Odjeżdżamy wynajętym autokarem o 8:30 spod MDK-u. Mamy ubrać się w coś co możemy ewentualnie wybrudzić Falkhor, chciałbyś do nas dołączyć? :letssin:
To będzie chyba coś takiego:

hehe dzieci

jak dla mnie fajna zabawa , lepsze to niz integralny wyjazd do kina klasa

No właśnie - dzieci ^^" Ech, ja bym to inaczej określiła XP Zresztą to pewnie błąd w druku

Gothka =), Hmmmm... powiem tak, ze chętnie pojawiłbym się tam z aparatem i zrobiłbym trochę fotek. na użyteczność Forum oczywiście. A wybrać sie mogę rowerem

Rowerem Nie trudno się domyślić ;D
Jutro zdam relację, bo i tak muszę napisać sprawozdanie na potrzeby szkoły ^^"

[ Dodano: 2007-05-24, 08:37 ]
Jak wyglądał wyjazd do Zagrody garncarskiej?

*22.05.2007, godzina 8:20
Zbiórka pod MDK, sprawdzenie obecności osób, uczniów i profesorek Pierwszego roku terapii zajęciowej sztuk 21 [dwóch osób brak], drugie roku terapii zajęciowej sztuk 15,
profesorek sztuk 4 + dwie reklamówki jadła
*godzina 8:25
Przyjeżdża wynajęty autokar. Okazuje się, że znam kierowcę [przynajmniej z imienia ;D ]. Cieszę się ;D , bo Sławek jeździ naprawdę super.
*godzina 9:10
Jesteśmy na miejscu. Zagroda składa się z paru drewnianych chatek malowanych w czarno-białe pasy poziome, dwóch pieców do wypalania naczyń glinianych - większego i mniejszego oraz parę obiektów młodszych, ale potrzebnych
Przywitał nas miły pan. Na początek opowiedział o tym, że cała Medynia Głogowska leży na glinie, tylko białą muszą sprowadzać. Opowiedział nam o siedemdziesięcioletniej starszej pani, Władysławie Prucnal, która rzeźbi od najmłodszych lat. Kobieta ta zgromadziła w swojej chatce wszystkie swoje prace od lat dziecięcych aż do dziś i można je oglądać [wstęp 1 zł od osoby] tylko trzeba ją wcześniej uprzedzić. Jeździła z tą wystawą po całym świecie, o czym mało kto, nawet z jej sąsiadów, wie. Była na wszystkich kontynentach Ziemi, oprócz biegunów, północnego i południowego. ;D Od razu chciałam do niej iść i zobaczyć jej prace, ale nie była uprzedzona. Następnie pan przewodnik opowiedział nam o kościele, że jest w nim dużo wytworów z gliny i też warto zobaczyć. Potem oglądaliśmy chatę przeniesioną z jednego miejsca Medyni w drugie, czyli do Zagrody. Rozebrali ją, przenieśli i złożyli z powrotem na terenie zagrody. Nad wejściem do chaty wisi stara podkowa na szczęście. W takich chatach próg jest wysoki, a drzwi niskie, bo dawniej był zwyczaj, że wchodząc trzeba pokłonić się gospodarzowi domu. Obejrzeliśmy sień [dawna nazwa przedsionka, korytarz], izbę [pokój], w której mieszkali wszyscy oraz kumorę [spiżarka]. W sieni były różne narzędzia drewniane takie jak niecka, urządzenie robiące dużo hałasu, którym hałasowali chorzy np. na cholerę w celu ostrzeżenia zdrowych [uwaga! jestem chory i zbliżam się], beczka, narzędzie do czesania lnu i konopi, kijanka do uderzania w wypłukane w strumieniu ubrania [być może w celu wybicia wszy, albo innych stworzeń], pralka, która nie zużywa prądu, a nazywa się praczka i wygląda jak pofalowana deska, namydla się ubranie i trze o te fale ;D Dziś takie coś jest też używane do grania przez jezzmenów ;D
W izbie było łóżko z siennikiem, workiem wypchanym słomą, służące jako materac, była kołyska dla dziecka, ława, piec z zapieckiem, na którym spał senior rodu, czasem tylko schodząc do żony... :hihi: Były suszone zioła, jakaś szafka z półkami, a na niej stała muchołapka - okrągłe szklane naczynie do którego wlewało się trochę serwatki, bo muchy ciągną do kwaśnego i one tam właziły i się topiły, a potem można było je wyrzucić. W kumorze dawniej nie było okien tylko takie małe otwory przez które wpadało niewiele światła, a jeszcze dodatkowo były w nich zainstalowane metalowe wygięte pręty, żeby koty nie wchodziły do środka, bo wiadomo kiełbasa wisiała na drążkach, a i myszy było dużo. Teraz ta kumora została zmieniona wg potrzeb gości. Jest tam długi stół, ławy do siedzenia, obrazy, kominek i normalne okna. Na kominku stoją gliniane wyroby takie jak konie, świeczniki itp. Odbywają się tu biesiady w zimie po kuligu jak goście wracają zmarznięci.
Następnie obejrzeliśmy duży piec do wypalania. Nawet próbowałam wejść do środka przez niewielki otwór, ale trochę to ryzykowne, bo można się zaklinować. ;D W tym piecu jest osiągana temperatura 1000 stopni, a wyroby wypala się 16 godzin. Glina wypala się na czerwono, żółto i taką specjalną techniką można osiągnąć granatowy kolor. Z tylnej strony pieca znajduje się miejsce na wrzucanie drwa do ognia. Leży tam na piecu skóra z dzika. Oglądałam ładnie zachowane racice, kiedy ten „miły” pan zaszedł mnie od tyłu i przestraszył. Ech... ^^"
Mały piec też osiąga taką temperaturę, ale wypala się w nim krócej i mniejszym nakładem energii.
Pokazał nam też taką dziwną ławkę z młotkiem i dołkiem. Dawniej stawała na niej osoba, która umiała dobrze tańczyć i ruchami stóp wprawiała drewniany młot w ruch. Młot podnosił się i opadał w dołek, a w dołku były ziarna. W ten sposób oczyszczało się ziarna z plew.
Obok były stajenki dla krowy i konia, ale bez zwierząt. Parę metrów dalej było urządzenie, do którego przypinało się konia i koń ciągnął dyszel chodząc w kółko, a zaraz obok można było podłączyć mechanizm do cięcia sieczki czy coś innego. Stała tam też jakby prasa, prze którą przepuszcza się pięć razy glinę i nabiera ona odpowiedniej konsystencji do robienia na kole garncarskim.
Obok jest jeszcze wiata z kominkiem, gdzie można spożywać posiłki większą grupą. Dalej stoi budynek, w którym jest sklepik z wyrobami. Nie mogłam się zdecydować do wybrać, ale kupiłam coś małego i ładnego ;D
*godzina 10:30
Każdy dostał kawałek gliny [jakieś pół kg] i mógł sobie ulepić co chciał, a potem ze sobą zabrać. Zabrałam się do lepienia. Glina ma naprawdę świetną konsystencję Bardzo fajnie się lepiło
W tym czasie pan robił dla profesorek gliniane naczynia w formie gratisu. Ale tylko dla nich.
Schodziło mu jakieś pięć minut i już naczynie było gotowe.
Potem powiedział, że robi dzbanek i czy jest ktoś chętny pomóc mu zrobić ucho. Zapytałam na czym miałoby to polegać, ale powiedział, że zobaczę. Zgłosiłam się. Pan zrobił z gliny gruby wałeczek, kazał mi zmoczyć ręce żeby się lepiej robiło. Zmoczyłam. I dowiedziałam się na czym ta pomoc miała polegać...
On trzymał glinę w jednej ręce a ja miałam zrobić taki ruch jak przy dojeniu krowy i wydłużyć materiał na ucho. Sytuacja była mocno dwuznaczna. Zapadła cisza wśród moich koleżanek i kolegów, a nawet profesorek. Po chwili pan pyta się czy chcę zrezygnować, ale podjęłam wyzwanie mocno speszona. No, ale kawałek ucha został mi w dłoni... :O Teraz dopiero zapadła cisza. Nie wiedziałam co robić. :O Konsternacja trwała chwilę. Potem usłyszałam śmiech. Też próbowałam się śmiać, ale jakoś trudno mi było z tą świadomością, że się skompromitowałam i że jestem cała czerwona na twarzy. Pan najpierw powiedział, że obawiałby się takiej żony :sweet: , co wywołało nowy wybuch śmiechu i nowego buraka na mojej twarzy [jakaś dziewczyna powiedziała, że w tej materii to my jesteśmy niedoświadczone...], a potem – Brawa za odwagę – i dostałam parę oklasków. Odeszłam z ulgą dalej lepić swoje malutkie figurki.
Zaraz jednak ten pan podszedł do mnie i powiedział, że za odwagę i pomoc on mi daje ten dzbanek. Podziękowałam. No i mam ten dzbanek w swoim pokoju i schnie sobie Opłacało się ”odważyć” :hihi:
Teraz za każdym razem jak spojrzę na to ucho to mi się wszystko przypomina...
*godzina 11:30
Kiełbaski pieczone na grilu są gotowe. Upiekł je nam prawdopodobnie jeden z synów tego pana. Zasiadamy pod wiatą i wszamiamy ile się da. ;D
*godzina 12:30
Bierzemy nasze zdobycze i trofea. Wracamy do Łańcuta. Sławek jedzie tak, żeby się nam nasze wyroby nie uszkodziły, czyli bardzo delikatnie i ostrożnie jak to on tylko potrafi.

Kosztorys:
Wstęp do Zagrody – 2 zł od osoby
Przewodnik – 120 zł od grupy
Można tam kupić sobie glinę, gdyby ktoś chciał. 1kg kosztuje 1, 20 zł.
Pamiątki w sklepiku są od 2 do kilkunastu zł. Przeróżne kształty i kolory.

Jestem bardzo zadowolona z wyjazdu pomimo tego, że ten ”miły” pan tak mnie ”potraktował” :hihi” [dzięki temu jako jedyna z uczennic dostałam dzbanek Czuję się wyróżniona :sweet: ]. Chciałabym jeszcze kiedyś tam pojechać i zobaczyć zbiory pani Władysławy Prucnal.

Foteczki dołączę jak koleżanka zgra mi je na płytkę.

Pozdrawiam i zachęcam do podobnej, zorganizowanej wycieczki :lol-above:

Super relacja Hihi :hihi: :hihi: :hihi: Nie ma to jak robic ucho do dzbana... który póty wode nosi, póki się ono nie urwie

Serdeczne dzięki za relację. Czekam na fotki

Ciekawy klimat panował. Dzięki za relacje

Zdjęcia

Nono ciekawe fotki... sporo tam na prawdę ciekawych przedmiotów. W sumie niektóre z nich spokojnie mogą nadal funkcjonować, np. te gliniane misy i garnki U mojej Babci jest taki jeden ganruch - na sól

Siostra mojej babci mieszka w takiej drewnianej chacie tylko troszkę mniejszej. Jest tzw. kumora z malutkim otworem w ścianie, pod nią piwnica, sień [taka kuchnia po mojemu ] oraz izba, czyli pokój. Do dziś śpi na drewnianym łóżku z przyczółkami i sienniku wypchanym słomą. Ma parę glinianych naczyń, piec w sieni i izbie podobny do tego na zdjęciach. Wcześniej były też belki w izbie, ale teraz już trochę to zmieniono. Znalazłaby sie też drewniana niecka i słomiane bodajże koszyki, i jeszcze kufer na bieliznę pościelową. Taka chata ma jeszcze coś tak charakterystycznego jak wysokie progi przy drzwiach wejściowych, na których kapitalnie można w lecie siedzieć i jeść obiad. Pan z Zagrody mówił, że wtedy smakuje o wiele lepiej

Gothka =), Heheheh Za wysokie progi na Twoje nogi też siadywałem na progu pewnej starej chałupy i powiem, ze to coś jednak w sobie ma. czuje się za plecami ten wielki budynek... jakby symbol ochronny, wsparcie, moc Ech