Ja bede w wiekszości która doświadczona tym że ktoś jednak póścił pary nie zaufam tak bezgranicznie nikomu zawsze trzeba sobie zostawić małą lukę aby muc sie wyratować a nie zostać oczernionym na całej lini są ludzie którym nie powiem nic są ludzie którym powiem troszke ijeszcze tacy którym powiem prawie wszystko wśród tych ostatnich są i rodzice którym tak żecz biorąc mówię wszystko prócz mojego bilingu na koncie bo rozmowy o pieniądzach nieraz gubią. Może kiedyś sie ktoś znajdzie kto sie dowie odemnie coś więcej oczywiście tylko i wyłącznie o mnie.
Pozatym mam paru znajomych którym świetnie służe jako ta druga strona do wyżalenia gdyż nawet pod wpływem nie pószcze pary bo wiem jak to później boli.

czasem jest latwiej zufac komus kogo sie nie zna i powiedziec mu co Ci na sercu lezy niz osobie, która znasz nie wiadomo ile. Obcy Cie nie zna i nie ocenia, tylko czyta slucha. Prawdopodobnie juz nie porozmawiacie, lub sie nie spotkacie. Raz miałam taka sytuacje, że się wygadałam przed kimś kogo wogóle nie znam...bylo mi lepiej. Poźniej już nie namierzyłam tej osoby ani ona mnie. Może to troche egoistyczne, a le mnie bylo o wiele lepiej

Mam dziwna nature, ufam praktycznie kazdemu kogo lepiej znam, jakos nie dopuszczam do siebie mysli ze ktos taki moze zawiesc moje zaufanie, dopiero jak tak sie stanie to dostaje po tylku i wyrzucam sobie moja naiwnosc i to ze nie wszyscy ludzie sa tacy jacy wydaja sie na pierwszy rzut oka a pozory niestety myla i to bardzo.

Dopiero z czasem uczymy się szanować własne uczucia. Dlatego trochę schodzi, zanim dostrzeżemy, że nie wszyscy wkoło są tego po prostu warci. Ja osobiście wolę jednak poświęcić trochę czasu na to, aby przefiltrowac swoje znajomości, niż z sercem na dłoni rzucać się do stóp nieznanym ludziom.

teraz jest inaczej, przynajmniej u mnie. Moje zaufanie do ludzi gdzieś uciekło. Staram się już nie być taka naiwna i głupiutka. Nie wiem dlaczego, ale mam wrażenie, że nie stać mnie na to żeby komus tutaj zaufać. Fakt jest faktem, że ludzie są fajni, ale wiem doskonale, że to tylko pozory i tak każdy z nas będzie nie długo walczył o przetrwanie...

Nikomu nie warto ufać. Coraz więcej ludzi myśli tylko o sobie i nawet gdy zachowują się miło w stosunku do jakiejś osoby to mają w tym zazwyczaj swój interes. :/ Co chwilę się o tym przekonuję (nawet w domu). Więc staram się za bardzo nie ufać innym osobom. Już tyle razy się zawiodłam, że wolę nie ryzykować.

Święta racja, Święte słowa ja też tak myślę myślałem i bede myślał

mnemonick, Kiwi - KOMUŚ jednak trzeba ufać. W osamotnieniu, pewnego rodzaju egoizmie, samowystarczalności i hmmm... byciu samotną wyspą, która nie zaufa żadnemu przypływowi - to nic na brzeg nie wypadnie Ufność jest nie tylko cechą niewiniątek naiwnych - jest także cechą ludzi dojrzałych. KTÓRZY świadomie decydują, komu ufać. I nei mówię, że jesteście niedojrzali - dzięki doświadczeniom przychodzi mądrość, co niekoneicznie zalezy od wieku.

Zgadzam się z przedmówcą. Każdy ma w swoim życiu takie chwile, że musi, po prostu musi się komuś wygadać, co go trapi, inaczej zeświruje kompletnie, wtedy właśnie to wybiera się jedą ofiarę i mówi się jej, co nas trapi, z czym sobie nie radzimy albo też dzeilimy się swym szczęsciem i wszechogarniającą radością.

Jeżeli już komuś musisz zaufać to ufaj sobie pewnie jest, że w większości sytuacji siebie nie zawiedziesz. Co innego jak jesteś z ludźmi, których znasz i jesteś w stanie sie do nich jakoś ustosunkować ale jak jest się samym to najlepiej pewne problemy rozwiązywać w osamotnieniu i z nikim się nie dzielić, bo później może się to obrócić przeciwko nam

Najlepiej ufać sobie

ja jestem ufna, łatwo nawiązuję kontakty czasem mnie to gubi ale za to prawdziwi przyjaciele cenią moją postawę i to są pradziwi przyjaciele dla których ja jestem w stanie bardzo wiele zrobić - i przeważnie spotykam się ze wzajemnością w tej kwiestii

Od bardzo dawna dość wybrednei cenzuruję moje znajomości i przyznam nieskromnie, że to służy ludzkiemu życiu. Więcej czasu poświęcasz na znajomoaść - masz więszą szansę na to, że to będzie wartościowa znajomość. Trzeba być czujnym, nigdy nie zaufać od zaraz na full, być wyrozumiałym. Kurcze, tego się tak nie da napisać jak recepte na sukces