W Kościele prawosławnym dni, w których czci się pamięć zmarłych, jest kilka. Są to zawsze soboty. Wtedy odprawia się liturgię w intencji wszystkich zmarłych. Oczywiście każdy może się modlić wtedy i za dusze swoich bliskich, którzy odeszli. Po takiej liturgii, w niektórych cerkwiach, zwłaszcza w głębokiej Rosji, istnieje zwyczaj rozdawania między wiernych słodyczy, jedzenia, aby modlili się za zmarłych.

W Kościele ewangelicko-augsburskim nie obchodzimy święta zmarłych. Natomiast czym innym jest ich wspominanie. Temu wspominaniu służy przede wszystkim Niedziela Wieczności, ostatnia niedziela roku kościelnego, a więc ostatnia przed pierwszą niedzielą adwentową. Przypada ona zazwyczaj na koniec listopada. W kościele ewangelicko-augsburskim uważamy, że los zmarłych jest w rękach Boga, a my nie mamy na niego wpływu - tłumaczy Waldemar Wunsz z parafii ewangelicko-augsburskiej św. Marcina w Krakowie - W Kościele ewangelicko-augsburskim uważamy, że śmierć jest końcem doczesności.

W judaizmie nie ma takiego typowego dnia jak Wszystkich Świętych w Kościele katolickim. Natomiast przed każdymi naszymi świętami, nawet tymi radosnymi, jak Purim, idzie się na cmentarze, do swoich bliskich, znajomych, krewnych. Zaś głównym świętem podobnym do chrześcijańskiego czczenia pamięci zmarłych jest Jom Kippur, Sądny Dzień. To ruchome święto. Przypada na jesień, mniej więcej w okolicach września-października. Wówczas rabin odmawia modlitwę za społeczność tych, co odeszli, wymienia nazwiska tych, którzy byli zasłużonymi działaczami dla gminy. Modły odbywają się też za żyjących.