Cosik o popularnym dzisiaj e-flircie. Czy wy czesto korzystacie z takiego typu podrywania ?

Hm u mnie nie ma tego problemu dziennie nie wysylam nawet 1 smsa, kiedys bardzo lubilam wlasnie tak sobie poklikac na komorce, znam wiele osob ktore do dzisiaj wysylaja naprawde mnostwo smsow do swoich "milych".

Chcecie poczytac wiecej no to
KLIK
źródlo Interia.pl

Wg mnie to gra dla ludzi z inteligencją i poczuciem humoru Magia słów potrafi zadziałać. Ale trzeba zawsze mieć do tego dystans i oddzielać wirtualną niekiedy ułudę od rzeczywistości. Słowo wyświetlane na ekranie ma to do siebie, że czytając je bardzo dużo dopowiadamy sobie sami.

Takie smsy i mejle są odarte z kontekstu - dlatego wg mnie powinny być tylko dodatkiem do znajomości lub w pewnych sytuacjach - zainicjować spotkanie w realnym świecie.

Ja nie lubię pisać smsów, bo wnerwia mnie klawiatura

Kiedys słyszałam, że jesli taka witrualna znajomośc nie zostanie zapieczętowana spotkaniem w realu, pewne jest, że ta relacja się urwie tak szybko jak się zaczęła. Ja sama nie przywiązuje zbytniej wagi do znajomości przez neta, traktuje to tylko jako fajną zabawę i kiedruje mną głod poznania nowych ludzi

Jeśli chodzi o smsy, ni elubie ich pisać, jesli nie mam konkretnego powodu, może trochę racji jest też w tym, że jestem oszczędna i konkretna, nawet w smsach Pisze jasno, zwięzle i na temat, a wszelkie niedopowiedzenia wyjaśniam juz przy spotkaniu na żywo z daną osobą

ziomalka,

Niekoniecznie. ja bym jednak powiedział, że taka znajomość może byc łatwiej zerwana, a nie, że spotkanie w realu to jest konieczność, by owa znajomość stała się trwałą. Czasem jest nawet tak, że obus tronoim taki układ pasuje - umawiają się na spotkanie i sobie rozmawiają. Ale tylko tyle - i po jakimś czasie wiedzą o sobie wszystko, a nie mają wobec siebie żadnych zobowiązań. A gdy przychodzi koniec - to jest smutek, ale wygląda on całkowicie inaczej niż związki rozpadające się w realu.

Dlatego też wg mnie - i na moim włąsnym przykłądzie - są znajomości, które wcale nie muszą wymagać znajomości realnej. Chociaż przyznam, trudno znaleźć takiego człowieka po drugiej stronie Sieci...

Pozdro.

Bardzo trudno Falkhor, ale niektórzy, znam takie przypadki, tak despercacko poszukuja tej myśnionej drugiej połówki, że chwytają się każdej okazji na romans, nie szkodzi, że łączą ich z jakąs tam osobą kabelki, ale desperacja rządzi się swoimi prawami,. nie zawsze racjonalnymi ...

Mysle ze w pewnym wieku samotnosc moze przerazac, i pewnie dlatego wtedy zaczyna sie znajomosc internetowa, usilne poszukiwanie tej drugiej polowki...
Wazne staje sie to ze jest ktos po drugiej stronie kabla, ze moze to ten/ta przeznaczona nam osoba?
Czasem bolesne sa internetowe rozczarowania, mysle ze do szukania milosci w sieci nieswiadomie popychaja nas artykuly o ludziach ktorzy w sieci swoja polowe znalezli, sa szczesliwi i maja dzieci. Czasem popycha nas chec bycia kochana, chyba najczesciej.

A ja uważam, że każdego samotność przeraża, tyylko niektórzy mają to szczęście, że odnaleźli osobę,dzieki której zapominają. jakie to okrutne i wyniszczające uczucie bycia samotnym...

Mysle ze przeraza kazdego, tylko ze jezeli jest sie w pewnym wieku i zaczyna sie zdawac sobie sprawe ze nie jest juz sie mlodym, ze zycie ucieka, wtedy wizja samotnosci moze byc 100 razy gorsza niz wizja dziewczynki w gimnazjum.
Niemniej jednak kazdy samotnosc odczuwa po swojemu, i wiem ze jest to uczucie niesamowicie silne... w kazdym wieku o kazdej porze kazdego przeraza po swojemu.

Wg mnie samotność jest wyniszczająca, ale do pewnego momentu... W okreslonej chwili po prostu zabiera fragment osobowości, tak przynajmniej jest wg mnie w chwili rozstania z kimś, kogo się kochało. Wtedy owa samotność wskakuje w ciężkich glanach na pocharatane serce i pełnymi garściami wyrywa z niego wiele rzeczy. Do czasu, gdy już nic nie odrasta. Wtedy siada obok i staje się towarzyszem. Dziwnym, bo o tyle wymagającym, o ile niewiele oferującym. Hmmmm...

Dla niektórych ludzi zaś samotność jest wpisana w geny. Po prostu to lubią.

No ale po rozstaniu najważniejsze, zeby mieć kogoś z kim ta samotnośc nie bedzie bardzo doskwierała. Chdzi o przyjaciela, tylko często jest tak, że osoba z kimś związana traci przyjaciól na własne życzenie, gdyż zapomina o tym, że związek może się skończyc i wtedy co dalej? Zostaje się samemu. Z drugiej strony można być samotnym wśród tłumu i taka samotność chyba boli najbardziej. Nie chce się towarzystwa innych osób, nawet tych najserdeczniejszych. Brakuje tej jednej osoby...

magdaaaHmmmm... masz sporo racji. Czasem jednak, uwierz mi, można być samotnym w środku tłumu, nie chcieć towarzystwa innych osób, w tym także Przyjaciół. I wtedy bywa tak, że jest to dobre rozwiązanie... Ale popieram - gdyż za prawdziwe uznaję powiedzenie, że "jedna przyjaźń znaczy czasami więcej niż kilka miłości".

W E-Flircie jest chyba taka sama granica, jak w realu - granicą jest chwila, gdy którejś ze stron zaczyna na związku bardziej zależeć, niż drugiej. Pikuś, gdy oboje tak czują Trzeba się tego wystrzegać - aby będąc tą "niezależną" stroną, nie wykorzystywać zakochania drugiej osoby...