Ajej, narzekacie. Od samej słodyczy bolą zęby. A dzięki goryczy wiemy, czym jest słodycz i odwrotnei, znając smak słodkości szybko się połapiemy, jak skosztujemy czegoś gorzkiego. To urok życia

Z jakiejś to piosenki. Ale nie pomnę tytułu. Heh, od słodyczy bolą zęby, ale szczerze mówiąc przecież właśnie na niej nam zależy, bo kojarzymy ją z miłością. A to porównanie Falkhor przecież jest niby również wyjaśnieniem, czemu na świecie jest zło, prócz dobra... żeby umieć odróżnić smak ;].

A tak trochę w inną stronę pędząc, to samo uczucie powiedzmy, nad którym nie 'pracujemy', nie staramy się go budować - szybko staje się zwykłym pożądaniem, czy czymś równie banalnym. Tako mi się zdaje (tako rzecze mistrz Yoda :>).

maheusz,

Mnie też tak się wydaje. Powiem nawet, że chyba jesli chodzi o to pożądanie, to są mniejsze szanse. Uczucie zaniedbane powszednieje, nawet jesli to nie jest miłośc ale np. przyjaźń.

Czyżby więc sercem człowieka rządziłą i miłość i nienawiść i wygrywa ta połówka, którą częściej karmimy? Bo miłośc potrzebuje czymś się żywić...

I dlatego są kwiaty i ten diabeł rogaty . I dlatego są kina, są wieczory w parku czy tam gdzieś na wzgórzach i takie tam różne szaleństwa. Miłość, jak mi się zdaje, lubi się żywić niezwykłością, nowością. Nienawiść. Kurcze, chyba też. Ale to nie jedyne jej pożywienie.

Oj, z tym wygrywaniem bym się raczej wstrzymał. Owszem, czasem konkuruje ze sobą uczucie miłości i nienawiści, ale częściej staje się tak chyba tylko w baśniach ;]. A my nie jesteśmy w końcu 2D ;].

Happysad- Zanim pójdę był taki okres, że miałam świra na punkcie tej piosenki ale w sumie jak by nie było refren jest bardzo fajny :hihi: i jak by się uparł to jest w nim trochę prawdy, bo w miłości nie liczą sie słodkie słówka i prezenty, ale jakies takie wewnetrzne, psychiczne uniesienia to chyba na tym polega, na chęci po rpostu z kimś bycia upajania się jego obecnością...och jak bym tak chciała

Jak mówił mój dziadek
Miłość i sraczka przychodzi z nienacka. Tyle że sraczka poczujesz pomęczy i szybko sie wyleczysz. A miłość poczujesz zrozumiesz skończy ci sie budżet to sie skończy a im bardziej na kimś ci zależy tym trudniej sie z tego wyleczyć.

Moim zdaniem miłość, która znajduje swój wyraz w przyjaźni, jest szczególnie silna i trwała. Dlatego warto ufać bezgranicznie swojej drugiej połówce nawet jeśli prędzej czy później przeżyjemy rozczarowanie... Miłości z serca nie można wyrwać tak jak się wyrywa ząb. Kiedy kochamy nie potrzebujemy wiele rozumieć, co się dzieje wokół, bo wtedy wszystko dzieje się w nas samych i wtedy nawet człowiek może zamienić się w wiatr, bo zawsze kiedy kochamy, to pragniemy być lepsi niż jesteśmy... Myślę też, że miłość to nie tylko słowo to też potrzeba drugiej osoby takiej która Cię zrozumie jeśli trzeba poratuje, wysłucha, przytuli i będzie z Tobą szczera bez względu na wszystko... Wiem że czasem jest pod górkę i traci sie wiarę w ta miłość ale jeśli ta miłość zawsze w was jest to będzie rosła i zawsze nadzieja będzie. Nigdy nie wolno sie poddawać tylko wierzyć w to, że dacie radę... To według mnie jest miłość...

porki568,

Pięknie powiedziane
A Ty tak piszesz bo jesteś zakochany, kochałeś czy szukasz kochania?

Piszę tak bo kochałem... Niestety nieszczęśliwie...

Nie tylko Ty kochałeś nieszczęsliwie, każdego z nas dotyka miłosne rozczarowanie, smutek, żal i gorycz, że ta osoba, do której czujemy coś wyjątkowego, albo nie odczuwa tego samego albo co gorsze ignoruje nas i zaczyna milczeć, nie przyznając się, że nas zna.
Tak naprawdę uważam, że nie ma straszniejszego, gorszego i bardziej bolesnego uczucia niż rozczarowanie, niestety....

Zgadzam się, niestety rozczarowanie jest bardzo bardzo bolesne, szczegolnie jezeli wierzysz komus i ufasz bezgranicznie, wtedy najbardziej boli.
Co do milosci, to sama niewiem jaka powinna byc, chyba taka zeby czuc sie szczesliwym, zeby mozna bylo na sobie polegac w kazdej sytuacji, zaufac, nie miec tajemnic...

Ten post był ostatnio modyfikowany: 26.12.2007 19:04:00 przez terelka.

Najgorsze jest to, że po takim rozczarowaniu bardzo trudno komuś ponownie zaufać...

Na ponowne zaufanie to już trzeba sobie zasłuzyc, od nowa...

Miłośc jest chęcią budowania wspólnego świata z drugą osobą Idąc dalej - jak bardzo cenimy lub sznaujemy swoja wolność - mamy ten wspólny świat i trochę swojego świata. Wg mnie to jest jakaś definicja miłości, trochę taka matematyczna, ale bardzo prawdziwa, życiowa.

Miłość to rozmowa nie potrzebująca słów, miłośc to nieskończona radość i chęć życia dla KOGOŚ, miłośc jest wszechobecną szczęśliwością, że jest ktoś obcny obok, mimo, iż nie zawsze fizycznie nam towarzyszy. Miłość jest pięknem, dobrem i wiarą