[center] [/center]

Źródło - Wikipedia PL

Czy człowiek ma możliwośc nie wierzyć w siłę wyższą?

Nawet w jaskiniach człowiek pierwotny zobaczył uderzenie pioruna i poczuł tchnienie 'mocy', które było daleko poza zasięgiem jego kamieni, maczug i włóczni. Praktycznie każda cywilizacja miała swoich bogów lub jednego boga. Ateizm jest nie takim nowym wynalazkiem - wg Wikipedii już w XVw. p.n.e. pojawiały się o nim wzmianki.

Jak dla mnie jest to wytwór dośc młody. Być może powiązany z rozwojem umysłu człowieka? Z prawem do zadawania co raz powazniejszych pytań i naukową otwartością na rzeczy, których religia nie uznaje bądź nie toleruje.

Podczas jednego z wykładów z Filozofii zadałem pytanie o ateizm. Profesor powiedział, że każdy człowiek podający się za ateistę i tak ma boga, przede wszystkim będzie to pieniądz, kóry całkowicie zdeterminuje jego życie. Dosłowniej - jego życie będzie wtedy racjonalną grą podaży i popytu. Tyle tylko, że co to za życie?

jak uważacie. czy człowiek jest w stanie niewierzyć w boga lub bogów, czyli 'siłę wyższą'?

Wow.. mamy nowego Boga !

Coś trudno mi uwierzyć, w tę "teorię" - że niby osoba niewierząca traktuje pieniadz jakoś wyjątkowo...?

Zapytam kumpla i zobaczymy co powie...

[ Dodano: 2007-09-09, 21:45 ]
Kumpel powiedział, że pieniądz nie ma dla niego tak dużej wartości... gdyż... (uwaga!) "i tak skończymy w piachu, a kasy do ziemi nie zabiorę"

Kuru, Więc co dla Twojego kumpla jest 'wartością'? Wartością jakiegoś wyższego rzędu - a jst ateistą? No to pewnie cośm ierzalnego, wymiernego, itp. Czy nie?

Może: rodzina, przyjaciele, zdrowie, dobroć dla innych ludzi ?

A niby co miałoby być "wartością" dla ateisty ? - Pieniądze, du..y i samochochody ?

[ Dodano: 2007-09-09, 22:01 ]

Tak - skoro istnieje cos takiego jak ateizm i ateiści.

Kuru,

Nie wiem, ale Twoja propozycja ateistycznych wartości jest dość hmmm... hedonistyczna.

ja sądziłem, że po prostu dobra doczesne, wszystko to, co można zgromadzić w swoim życiu (rzeczy materialne oraz emocje) i czego nie da się zabrać do piachu, bo po smierci przestaje się istnieć. Może i samochody, może i przyjaciele.

Kurna, Falkhor, - nie rozróżniasz szyderstwa od zwykłego tekstu ?

Jaśniej:
- rodzina etc napewno jest wartością wyższą dla ateistów
- pieniądze, d...y i samochody już nie...

A po co przesadnie gromadzic ? Już lepsze emocje i miłe wspomnienia, by na łozu śmierci powiedzieć "ku.wa... ale to ja miałem ciekawe i zaj.biste życie"

Kuru, Spokojnie. Z mojej strony to było szyderstwo z Twojego szyderstwa

Hmmm...

No właśnie. MIAŁEM. A co wtedy, gdy ateista brakiem wiary usmierca swoją dusze, nawet o tym nie wiedząc? nie chodzi mi tu o wiare 'na zapas', bo w sumie opeira się na czyms niemierzalnym, nieuchwytnym.

Lecz ateiści też są różni. Nie wiem, jak Twój kolega, ale owi 'słabi ateiści' nie negują ostatecznie całkowitego braku bogów/sił wyższych.

Do tego jeszcze takei pytanie można zadać ateistom - co się dzieje w chwili umeirania, czy popadają w wątpliwość? Czy w chwiliz agrożenia życia nie zacyznają szukać wsparcia sił nadprzyrodzonych, skoro zawodzi technika, nauka, racjonalizm?

Słaby ateizm jest bliski agnostycyzmowi, ale ateizm (nawet słaby) jest ateizmem - niewiarą w boga/bogów.

Zaraz, zaraz. Na jakiej podstawie twierdzisz, że istnienie boga/bogów definiuje istnienie duszy ?
Przecież, nawet jeżeli bóg istnieje (jako pierwszy poruszyciel etc), to niby od razu człowiek musi mieć duszę ? A może dla jaj Bóg (jeżeli istnieje) daje duszę na okres życia... taka programowa wersja Trial =D

No i jeszcze - cóż to byłby za Bóg który nagradzałby i karał za wiarę lub niewiarę w niego ? Czyż nie lepiej osądzać na podstawie życia jakie toczyła dana osoba ?

Niektórzy mogą miec wątpliwości, a inni nie. To samo tyczy się wierzących... któż z wierzących powie, że nigdy nie zwątpił, lub nie miał myśli "a co jeżeli bóg nie istnieje/ co jeżeli to jest nieprawda?".

Kuru,

Akurat ja jestem wierzący, stąd tak to pojmuję. I pytam, jak to jest u ateistów Stąd też w moim przypadku - wiara wyjasnia sprawy, które ateistę nie interesują (np. niesmiertelność duszy, o ile on uważa, że ją ma). czy jest ograniczona? jeżeli ateista uważa, że ma dusze, to czym ta dusza dla niego jest? i to BEZ udziału bogów, po rpsotu - czym DUSZA jest dla ATEISTY? Przecież nie da sie jej złapac, zaprogramowac, odebrać, sprzedać, zniszczyć - tylko, ze zniszczeniem organizmu. czy tak?

Bóg sprawiedliwy. Wystarczy skupić się np. na X przykazaniach i postępować wg nich. To i tak będzie sporo

Ateiście trochę spraw po prostu odpadnie - nawet, gdy będzie postępował dobrze, to on sam zajmuje się osądem tego, co jest dobre, a co nie. katolik - jest oceniany. Hmmm... nadążam?

[ Dodano: 2007-09-09, 22:43 ]

jesli wierzący zwątpli - za wiarę zostanie mu to wybaczone, albo przynajmniej uwzględnione w rachunku jako grzech i ma szansę na życie wieczne
Ateista - albo ma rację i nic nie ma po śmierci, albo sie myli i... no kurcze. całe życie w to nie wierzył A na końcu by uwierzył?

Dla ateisty dusza raczej nie istnieje. A jeżeli jakiś ateistia używa tego słowa, to ma zapewne na myśli ogół właściwości, dyspozycji psychicznych człowieka: psychikę/rozum/świadomość. Taki ateista moze traktować to jako przenośnię.

Wierzący wierzy, że jest swoistą istotą duchową tymczasowo zamieszkującą ciało... Dla ateisty na własne jestestwo składa się jego ciało... gdy umiera ciało zanika świadomość.

Wystarczy skupić się np. na X przykazaniach i postępować wg nich. To i tak będzie sporo

U... uważam, że dekalog to za mało. Dobrze by było gdyby przynajmniej wierzący przestrzegali go 24 godziny na dobę

Jeżeli chodzi ci o Pascalowskie twierdzenie, że lepiej wierzyć w Boga niż niewierzyć (bo nic się nie traci, a można zyskać), to uważam to całe twierdzenie za opis na przekupstwo Boga. Z czego bóg bardziej by się cieczył:

- z wierzącego który jest dobry bo tak mówi pismo. Taki wierzący jest dobry ze strachu przed karą i z nadziei o nagrodę.

- z niewierzącego, który jest dobry "bo tak trzeba".

?

Ps. Czy może istnieć wiara w duszę bez boga ? Buddyzm jest religią, wierzą w życie pośmierci (reinkarnacja), a mimo to w buddyźmie oficjalnie nie występują bogowie. (tylko w jednym piśmie wspomina się o bogach, ale w oficjalnym "wydaniu" buddyzmu nie wspomina się o bogach - po prostu gdzies w jakiejś księdze jest kilka linii o jakiś bogach).

Moralność w sumie rodzi się z etyki. ja jednak uważam, że religie powstały z zebrania zasad moralnych w etykę. Taka droga od dołu trochę. Chociaż może być i od góry - np. jakiś kapłan, albo szaman...

I jeszcze do pytania o budowę moralności przez ateistę a wierzącego: ateiści moga być bardzo różni. Ale dana religia narzuca jakąś dyscyplinę, wymagania, czasem to pomaga, czasem jest trudne, ale być wierzącym to trwać w jakiejś zbiorowości więszej niż rodzina. To chyba jest jednak trudniejsze, mimo że niesie czasem korzyści.

[ Dodano: 2007-09-09, 23:04 ]
Kuru,

Więc nawet po śmierci, gdy zniknie, to jak może mieć z niego pożytek Bóg? To mówię tak trochę przekornie, ale rozmawiąłem o tym kiedyś z księdzem. Mówił, że na sądzie ostatecznym przedstawiciele innych wiar bądź niewierzący - zostaną osądzeni wg wspólnej miary tego, jacy byli w życiu. Lub cos koło tego, może nie powiem tego ścisle, ale mniej więcej o to chodziło. Że Bóg nie skaże z góry niewiernego na potępienie, bo moze być tak, że ateista w sumie 'nieświadomie' jest dobrym człowiekiem. jego czynom nie mozna nic zarzucić. Ale nie wierzy w Boga - i to jest największą przeszkodą.

Nie jestem księdzem i na pewno na wszystko nie odpowiem Ale z pewnością są ateiści lepsi, niż niejeden katolik. jednak z drugiej strony - skoro nie wierzą w Boga, to czy zmuszanie ich do raju będzie w porządku? W końcu go nie chcą. i nie traktujmy teog jako karę, tylko wynik, skutek.

na buddyzmie tez się rewelacyjnie nie znam Ale ta religia zakłąda reinkarnację dopóty, dopóki będzie istaniał świat chyba. A co na 'dniu ostatecznym'?

Wiesz... takie wachanie/"nawrócenie" moze być po prostu komfortem psychicznym
Strach przed śmiercią moze zmusić człowieka do wielu rzeczy: kanibalizmu, zabicia innego człowieka.... a nawet nawrócenia

To trochę zalatuje zaprzeczeniem w objawieniom

Tak, ateiści mogą tworzyć osobne wartości. Osoby wierzące mogą mieć jeden zbiór wartrości (ale różnie bywa z ich przestrzeganiem). Ateista jak dojdzie do jakiegoś przeświadczenia "co dobre, a co złe" to już się moze tego trzymać, bez strachu przed ogniami piekielnymi, i bez wyrzutów sumienia (np. pracując w niedzielę).

A czy (dosyć wątpliwa) "dyscyplina" przynosi korzyści... - możliwe. Ale takią samą dyscyplinę można wypracować bez mieszania do niej boga (np. tak powstaje prawo).

Kuru,

Czy ja wiem... w końcu to objawienia mogą całkowicie w jednej chwili zmienić naszą moralność. Taki 'Dotyk Boga'.

Zatem gdyby było państwo rządzone tylko 'ludzkim prawem', to siłą rzeczy musiałby powstać bardzo sztywny zbiór praw ateistycznych. To wolno, tego nie wolno. Dyscyplina podobna do tej, która jest u katolików? Tyle tylko, że byłby chyba jeden problem. Jak zebrać ateistów? Skoro mówisz, że każdy sam ustali sobie co jest złe a co dobre, to blisko do anarchii. Jak drugi ateista będzie mógł przekonać drugiego do swojego systemu wartości?

Mamy wtedy religijność, niekoniecznie religię u ateisty. Poddawanie się pewnym obrządkom, zwyczajom, uczestniczeniu hmm... w spotkaniach. Taki udział w tym, co czyni ateistę. czy ja dobrze myslę? Że ateista chciałbym sam ustalić święto hmmm... Pierwszej Gwiazdki, na której spotykałby się z rodziną.

Rozumiem, że być ateistą to budować swój własny kodeks moralny. Tylko czy to faktycznie jest bardziej wartościowe niż realizowanie religijnego kodeksu moralnego? Wydaje mi sie po prostu, że posiadanie duszy jako zwykłego wytworu 'biomasy' odziera człowieka z możliwości uczestniczenia w 'czymś' więcej. Ateista może powie, że to ułuda, miraż, bajka - że to nie istnieje i człowiek wierzący w Boga jest naiwny?

I teraz tak trochę swobodniej Co z cudami, objawieniami, Pismem Świętym? Ateiści twierdzą, że nie ma dowodów na istnienie Boga. Ale czy można znaleźć niezbite dowody na jego nieistnienie?

I dlaczego ateistów jest tak niewielu? W sensie - dlaczego tylu ludzi wierzy? Czy są naiwni i nieoświeceni?

chlopaki powaznie rozmawiacie ja dorzuce cos od siebie - dla mnie ateizm to walka o wolnosc z poswieceniem niezwyklosci. ateisci chcieliby prawa i wolnosci. tylko poki co zyja wsrod ludzi ktorzy ich toleruja - bo ateista to czesto egoista. moj system moralny, moje zasady dobra i zla, ble ble ble. jakbym wiedziala ze nie ma nic ciekawego po smeirci to pewnie tez bylabym ateistka, bo im to lotto. ale ja wierze i ciesze sie z tego, bo chce postepowac tak, jak Bog przykazal, staram sie, czasem grzesze, ale dzieki temu mam punkt odneisienia. nie chce absolutnej wolnosci, bo czlowiek i tak nie potrafi z niej skozystac.

Czytam te wasze rozważania i wybaczcie ale trochę mnie śmieszą.
Jestem ateistą od urodzenia, tak zostałem też wychowany, nie jestem przykładem jakiegoś odwrócenia się od Boga czy podążaniem za jakąś bliżej nie określoną modą.
Żyje i życie stanowi dla mnie najwyższą wartość.
Żyje jak potrafie najlepiej, tak by mozna było powiedzieć o mnie po śmierci, że byłem dobrym człowiekiem.
Żyje i w swoim życiu kieruje się ogólnoludzkimi zasadami. Nie potrzebuje 10 przykazań by nie krzywdzić - czasami jest ciężko, bo jak każdy popełniam błędy, jednak mnie nikt nie rozgrzeszy.

Tylko tyle.
Pozdrawiam