Źródło - Kiosk.onet.pl - Błażej Tobolski, Przewodnik Katolicki

Ciekawy artykuł o tym, dlaczego tak włąściwie... warto czasem milczeć I czy milczenie oznacza bierność... czy aktywność. Ciekawe

czasami lepiej jest sie nie odzywać... bo można powiedzieć coś czego się tak naprawde nie chciało powiedzieć... ludzie są dziwni i często mówiąc tylko po to by sprawić innym przykrość.

Ten artykuł ma sporo prawdy w sobie - boimy sie czesto milczec z obawy przed tym, ze zostanie to osadzone jako brakdobrych kontaktow z druga osoba, zero konkretnych wspolnych tematow do konwersacji czy tez po prostu posadzenie przez ogol towarzystwa o "zamkniecie w sobie". Ja sama, bedac w towarzystwie bliskich mi osob,lubie czasem najzwyczajniej w swiecie pomilczec, pousmiechac sie, popatrzec deep in the eyes to tez moze byc ciekawy a jakze wiele mowiacy sposob spedzania czasu posrod przyjaciol

jesli chodzi o cisze, to czytalam kiedys cos takiego:
"usiadz z czlowiekiem i pomilczcie. jesli mozesz z nim milczec a cisza ta nie krepuje Cie, to znaczy ze mozecie byc przyjaciolmi"

i musze powiedziec ze w wielu sytuacjach sie to sprawdza bo przeciez czesto idac z kims, jadac autobusem czy spotykajac nawet przypadkiem, usilnie marzymy zeby cos powiedziec, bo glupio sie tak nei odzywac i co ta druga osoba pomysli, a najlepeij niech juz sobie pojdzie

"usiadz z czlowiekiem i pomilczcie. jesli mozesz z nim milczec a cisza ta nie krepuje Cie, to znaczy ze mozecie byc przyjaciolmi"

Prawda!

Miałem nie pisać już na tym forum bo nic nie wnosicie powstało z tego co było kiedyś takie kółko adoracji, Jednak to co zuza napisała jest w 100% prawdą Właśnie ta wypowiedź pokusiła mnie żeby sie udzielić

ziomalka - Niektórzy ludzie popadają w ciekawą pozycję obronną - mówią, ile wlezie, co im slina na język przyniesie i za wszelką ceną chca być w centrum uwagi. Dla mnie to żałosne W ciszy siedzieć i się nie poddawać krępacji - to jest dopiero ciekawe

Zuziaaa - Wbrew pozorom ja również czasem nie gadam I nawet nie ma znaczenia, że czasem kogoś słucham.... bo czasem lubię ciszę.

W praktyce - wyłączone radio, po godzinach szumu społecznego - ot, przymknąć oczy i oddać się ciszy. Albo czasem siedze obok kogoś i tak sobie milczymy i wcale nie ma w powietrzu czegoś takiego - Łoo jessssu, jaki on nudny, nic nie mówi, totalna nuda.

wg mnie niektórzy powinni milczeć, zanim wogóle coś powiedzą

Mam wrazenie Falk, ze ostatnie Twe slowa odnosza sie do mnie, ale ja sobie zdaje sprawe, ze nadaje czasem jak stara glupia czarna plyta
Jestem teraz w Krk i przez jakis czas bylam sama w mieszkaniu, przekonalam sie wtedy jak bardzo potrzebna dla uporzadkowania emocji i mysli jest wlasnie cisza. Zero kontaktu ze swiatem, sam na sam z wlasnym umyslem, troche reflexji przelanych na kartke pamietnikowego papieru, wspaniala sprawa
No ale coz, ilez mozna wytrzymac bez ludzi - kiedys bylam typem samotnika, ale dzis nastroj checi bycia samym udziela mi sie wyjatkowo rzadko, ale jak juz sie udzieli to na calej linii.

ziomalka - No akurat te słowa to były o kogo innego

"Zero kontaktu ze swiatem, sam na sam z wlasnym umyslem"
Tego to bym się bał. Znaczy - TWEGO umysłu

"na kartke pamietnikowego pap"
Dasz poczytać??

"ale dzis nastroj checi bycia samym udziela mi sie wyjatkowo rzadko, ale jak juz sie udzieli to na calej linii."
Musisz cześciej w pełni ZDROWIA przybywać na ojcowiznę. I będzie git

Spoko maroko luuz i spontan Już niebawem nawiedzę moją texańską posesję a i nie omieszkam nie przybyć na jakże utęskniony Mexico
Niestety do mojego pamiętnika nikt, albsolutnie nikt nie ma wstępu z tego prostego względu, że może to źle wpłynąć na psychikę tegoż odważnego bohatera
Co do umysłu - policzymy się jak zjade do Lnct, cholero włochata
Ciiiisza czasme bywa nie do zniesienia, wręcz irytująca

Ja jak długo nic nie mówię to mam problemy z dykcją i muszę rozgrzewać swój aparat mowy.

Ostatnio dzięki niemożności narkotycznego internetyzowania się miałem sposobność spróbować ciszy - takiej prawdziwej, potrzebnej, pełnej. DO snu, relaksu, pracy. I co ciekawe - przez bardzo długi czas uczyłem się i pracowałem przy muzyce - teraz jednak mogłem popracować w skupieniu i w CISZY - jest różnica. Ale żeby nie było tak prosto - cisza przydawała mi się przy dośc ciekawym zajęciu, musiałem słyszeć swoje myśli Podczas np. forumowania gra sobie radyjko

U mnie dośc często, można powiedzieć że niemal cały czas jest jakaś muzyka, takie małe zboczenie, czasem i na nudnawym wykładzie nie mogę się oprzeć posłuchania Stinga czy też Depechów dla relaxxxu Ale i cisza od muzyki, odpoczynek od szumu, zamieszania i gwaru jest potrzebny, każdemu
Welcome back Falk

Starając się co jakiś czas wypaśc w Bieszczady człowiek nauczył się, a moze raczej został zmusozny do tego, by rozróżnić dwa światy - ciszy biesz\czadzkiej i zgiełku rzeszowskiego. Dla innych moze jest Chorwacja, majorka, tundra, z drugiej strony Warszawa, kraków, Paryż, Mexico City ale są przecież przypadki - jednych razi brak hałasu, drugich jego nadmiar. Nie wierzę jednak, by człowiek lepiej znosił przejście z ciszy do hałasu niźli z hałasu do ciszy.

uwielbiam gdy cisza otacza mój umysł. dla mnie cisza umysłu to wspaniay spookój. Totalną ciszę lubię tylko jak chcę szybko zasnąć... a tak to lubię moją ulubioną muzykę albo jak ptaki śpiewająi wieje wiatr czasem jak jest jakiś hałas, jak np. woda mi się w grzejniku przelewała bo się zapowietrzył to mojej mamie z drugioego pokoju to przeszkadzało a ja się potrafiłam wyłączyćź... nawet nie przeszkadza mi już tak bardzo jak kiedyś tykanie zegarka

Cisza... pusty szum, który sprawia, że myśli zaczynają się układac, mózg pracuje na równiutkiej sinusoidzie a serducho jakoś tak wyrównuje swój napędzany stresem dnia bieg... Uffffff A pomyśleć, że kiedyś ciągle albo to miałem łokmena, albo radio chodziło albo z kompa coś grało... teraz odpoczywam przy stukocie klawiaturki